Όχι πια σχέση, μόνο σεξ

Ακόμα και για τα καλύτερα κορίτσια, υπάρχει μια περίοδος στη ζωή τους που το μόνο που θέλουν είναι σεξ χωρίς δεσμεύσεις και συναίσθημα. Κι αν λέω ψέμματα η αναμάρτητη ας ρίξει πρώτη την πέτρα.

Ποτέ δε δυσκολεύτηκα να κάνω σεξ με κάποιον που μόλις γνώρισα και μου άρεσε και για τον οποίο δεν ένιωθα τίποτα απολύτως. Στην τελική δε χρειάζεται να κουραστείς, να δώσεις εξηγήσεις, ούτε καν να γνωριστείς. Ακόμα κι αν το σεξ συνεχιστεί. 

Δεν είναι πως δεν έχω ερωτευτεί. Κάθε άλλο. Έχω ερωτευτεί και έχω κάνει τρεις μακροχρόνιες σχέσεις στις ζωή μου στις οποίες ήμουν μονογαμική. Αν όμως επέμενα να κάνω σεξ μόνο με τους άντρες που ερωτεύομαι τότε δε θα έπρεπε να το έχω κάνει τα τελευταία τρία χρόνια. 

Κι αν το ερώτημα είναι, αν το σεξ είναι κάτι που συμβαίνει μεταξύ δύο ανθρώπων που θέλουν ο ένας τον άλλον ή κάτι που συμβαίνει μεταξύ δύο ανθρώπων που θέλουν το σεξ, εγώ απαντώ "ναι" και στα δύο. 

Η αλήθεια είναι πως ως 31 ετών εργένισσα περιμένω κάποια στιγμή να έρθει ο κούκλος των ονείρων μου. Είμαι αρκετά μεγάλη για να γνωρίζω πως όταν το σεξ περιέχει συναίσθημα μπορεί να είναι πολύ καλύτερο απ' ότι με έναν που απλώς μου αρέσει. Όμως ο έρωτας δεν έρχεται κατά παραγγελία, ούτε πιστεύω σε σχέσεις που δε με καλύπτουν απλώς και μόνο για να απενοχοποιήσω τα παρατεταμένα one night stands μου. Έτσι αντιμετωπίζω το σεξ σαν σοκολάτα που μου κλείνει το μάτι στο περίπτερο και πράττω αναλόγως. Αν η σοκολάτα είναι καλή, θα συνεχίσω να την τρώω. Αλλιώς θα δοκιμάσω τη νέα γεύση που μόλις βγήκε και είναι πολύ θελκτική.

Και ναι, μπορώ να συγκρίνω το σεξ με τη σοκολάτα. Είμαι εξίσου γλυκατζού όπως εξίσου αγαπώ το σεξ. Με τη διαφορά όμως ότι το σεξ αδυνατίζει σε αντίθεση με τη σοκολάτα, όπως επίσης με τη σοκολάτα μπορώ να μπουχτίσω ενώ με το σεξ ποτέ. 

Υπάρχουν διάφοροι μύθοι που σχετίζονται με τις γυναίκες. Οι περισσότεροι θεωρούν πως οι γυναίκες κάνουν σεξ για τον έρωτα ή ότι επιδιώκουν τη δέσμευση μετά το σεξ. Δεν είναι όμως αλήθεια, εκτός κι αν εγώ αποτελώ την εξαίρεση στον κανόνα. Κι έτσι να είναι όμως, ξέρω πολλές ακόμα εξαιρέσεις. 

Προσωπικά κάνω σεξ με όποιον μου αρέσει χωρίς να επιδιώκω τη σχέση. Αν ήμουν άντρας θα με αποκαλούσαν Δον Ζουάν, στην περίπτωση όμως των γυναικών ο χαρακτηρισμός που τους αποδίδεται ξεκινάει από Π. Όσον αφορά εμένα, δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι. Και με τον τρόπο αυτό συνεχίζεται η ζωή μου. Τα καλοκαίρια να μαυρίζω και τους χειμώνες να ασπρίζω. Κάποια καλοκαίρια να ερωτεύομαι και κάποιους χειμώνες να χωρίζω. Κι όταν δε συμβαίνει τίποτα απ' όλα αυτά, υπάρχουν πάντα οι περίοδοι που κάνω απλώς σεξ με κάποιον που δεν του υπόσχομαι τίποτα παραπάνω.

Μέχρι να έρθει ο έρωτας. Γιατί έρωτας σημαίνει πως δε θέλεις να κάνεις σεξ με κανέναν άλλον. 

Κρύο... Καιρός για δύο;

Ο Οκτώβρης μοιάζει με το Μάιο. Εντάξει ίσως ο φετινός να μην έχει ψύχρα και βροχές ως συνήθως, αλλά όπου να ναι θα έρθουν κι αυτές. Απλά το Μάιο ψάχνεις να βγάλεις από πάνω σου ό,τι σε πιέζει, είτε αυτό είναι ρούχο είτε είναι σχέση, ενώ τον Οκτώβρη αρχίζεις να ψάχνεις τη ζακέτα σου και μια αγκαλιά για τα κρύα βράδια που θα έρθουν. Κάνω κάπου λάθος;

Με το που πιάσει λίγο κρύο κι αρχίσουν να πέφτουν οι πρώτες ψιχάλες κι ακόμα χειρότερα αν είναι και Κυριακή, αμέσως να σε πιάσει κατάθλιψη. Και τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι είναι άδικο να είσαι μόνη αφού είσαι έτοιμη να δώσεις τα πάντα σε μια σχέση. Είσαι όμως; Ή μήπως λες ότι είσαι, έχοντας χτίσει ένα ιδανικό σενάριο στο μυαλό σου στηριζόμενη στο εγώ σου; 

Αν και πάλι βιάζεσαι να απαντήσεις όχι, άσε με να σου αναλύσω λίγο το σκεπτικό σου."Είμαι κορίτσι για σχέση" λες και το υποστηρίζεις. Μήπως όμως η σχέση που έχεις στο μυαλό σου είναι απλά φανταστική; Σκέφτεσαι εσένα κι εκείνον αγκαλιά, να περνάτε ώρες μαζί, ρομαντικά δείπνα, ταξίδια σε εξωτικά μέρη, να σε φροντίζει, να σε προσέχει και να σε αγαπάει. Βρες το λάθος. Που είναι το εμείς; 

Μήπως σε αυτή τη σχέση είσαι μόνο εσύ και οι δικές σου ανάγκες; Ο άντρας που έχεις στο μυαλό σου είναι ονειρικός και όχι πραγματικός. Μπορεί εσύ να θέλεις να σου ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου κι εκείνος που θα βρεθεί δίπλα σου να μην οδηγεί καν. Και μπορεί να είναι ο δικός σου φανταστικός κόσμος αυτός και να είναι τέλειος, όσο όμως ψάχνεις κάποιον να τον στριμώξεις σε αυτόν, τόσο εκείνος θα φεύγει μακριά σου φοβούμενος μη σου ραγίσει το γυάλινο σκηνικό που έχεις φτιάξει. Σε μια σχέση χτίζουν και οι δύο αλλιώς θα κάναμε σχέση με τον εαυτό μας. 

Κι από την άλλη, όταν θέλεις κάτι πολύ, αρχίζουν και σε κατακλύζουν ερωτηματικά: Γιατί καμία σχέση μου μέχρι τώρα δε λειτούργησε; Πότε θα βρεις τον άντρα που θα μπορέσεις μαζί του να αράξεις; Αυτόν που θα αισθάνεσαι καλά μαζί του; Όλα αυτά λοιπόν κάνουν μπαμ στους άντρες που γνωρίζεις. Η απόγνωση φαίνεται στο μάτι σου και πλημμυρίζει το χώρο γιατί πολύ απλά σταματάς να είσαι ο εαυτός και μετατρέπεσαι σε μια γκόμενα που ψάχνεται συνεχώς. Κι όταν λένε ότι τα καλύτερα έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις, κάτι ξέρουν. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να χαλαρώσεις;

Και είναι κι εκείνο το αγόρι που τρελαίνεται όταν σε βλέπει. Χαμογελάει μόλις αντιληφθεί την παρουσία σου στο χώρο κι εσύ δεν το βλέπεις γιατί έχεις κολλήσει με εκείνον τον τύπο που ό,τι και να κάνεις σε έχει φτυσμένη. Πως λοιπόν θα έρθει κάτι καινούριο αν δεν ανοίξεις τα μάτια σου κοιτώντας μπροστά;

Ξέρω από μέσα σου τώρα θα λες τι μας λέει η τύπισσα που έχει να κάνει σχέση μισό αιώνα. Ίσως γι' αυτό να ξέρω κάτι παραπάνω. Τι νομίζεις ότι εγώ δεν κάνω τα ίδια; Απλά το φιλοσόφησα το θέμα και καταστάλαξα πως τελικά δεν είναι και τόσο άσχημο να κάθεσαι μόνη διαβάζοντας ένα βιβλίο ακούγοντας έξω τη βροχή να πέφτει. Κι ας είναι και Κυριακή. Όταν θα είμαι έτοιμη αυτός που περιμένω θα έρθει και δε θα έχει σημασία αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι, άνοιξη η φθινόπωρο. Θα έρθει και θα με κάνει να ξεχάσω το όνομά μου και δε συμβιβάζομαι με τίποτα λιγότερο.

Ο έρωτας στα χρόνια της κρίσης

Λένε πως οι σχέσεις στις μέρες μας είναι δύσκολες. Δε διαφωνώ, αλλά πως να μην είναι όταν έχεις να αντιμετωπίσεις ανασφάλεια στα επαγγελματικά σου, κρίση στο πορτοφόλι σου και μια αβεβαιότητα για το τι σου ξημερώνει;

Μεγαλώσαμε με ελληνικές ταινίες που ο έρωτας ήταν ικανός να επιβιώσει μέσα σε συνθήκες  φτώχιας. Το παιδί του λαού θα δούλευε για να μη λείψει τίποτα στην αγαπημένη του. Θα έπιανε το πυλοφόρι και το μυστρί κι αμέσως η καλή του έπεφτε στην αγκαλιά του και φορώντας την ποδιά θα ζούσαν ευτυχισμένοι. Τώρα όμως δουλεύουμε κι αυτά που βγάζουμε δε φτάνουν ούτε για εμάς. Και μπορεί ο έρωτας να είναι δωρεάν, οι σχέσεις όμως κοστίζουν.

Ένα ρομαντικό τριήμερο στη Βενετία, ένα δείπνο σε ένα ακριβό εστιατόριο, τα ρούχα που θέλεις να αγοράσεις για να μην έχει μάτια για άλλον/άλλη κι όλα τα συναφή, αν τα βάλεις κάτω με το βασικό μισθό ή τον περικομμένο από τα νέα μέτρα, μαζί με το ενοίκιο, τη ΔΕΗ και όλα τα πάγεια έξοδα, θα δεις ότι δε βγαίνει.

Και είναι κι εκείνα τα έρμα τα αγοράκια που τους έχουν μάθει πως ο άντρας είναι ο κουβαλητής και δεν ξέρουν πως να το διαχειριστούν. Γιατί πως να το κάνουμε, όταν ο άντρας δε μπορεί να προσφέρει αυτά που θέλει στη γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος, κλείνεται στο καβούκι του. Αν προσθέσεις και το άγχος του για τις περικοπές προσωπικού, τους νέους φόρους και όλα αυτά που ακούγονται καθημερινά, άστα να πάνε. 

Κι ας είμαστε κι εμείς εκεί έξω και ζούμε την ίδια πραγματικότητα. Το ίδιο συμβαίνει και με μας, όταν μειώνεται ο μισθός μας, κόβουμε όλα αυτά που μας κάνουν να νιώθουν όμορφες. Όταν έχεις ελαττώσει το κομμωτήριο στη μία φορά το μήνα, όταν σκέφτεσαι να κάνεις μανικιούρ-πεντικιούρ, όταν επενδύεις σε πιο φθηνές σειρές καλλυντικών κι όταν τα μόνα ψώνια σου είναι κανένα φόρεμα από το ZARA και αν, άντε μετά να το παίξεις γκόμενα. 

Κι από την άλλη, όταν τα χρήματα σου φτάνουν μόνο για τα βασικά, πως θα βγεις εκεί έξω για να τον/την γνωρίσεις; Κι ακόμα κι αν ο έρωτας περάσει από μπροστά σου, με τόσα προβλήματα που έχεις στο κεφάλι σου, όντας σκεπτικός και συννεφιασμένος, πόσο γοητευτικός μπορεί να είσαι για να του αποσπάσεις την προσοχή;

Σας μαύρισα την ψυχή ε; Το ξέρω, αλλά δυστυχώς αυτή είναι η νέα πραγματικότητα που καλούμαστε να ζήσουμε και απ' ότι φαίνεται θα γίνει και δυσκολότερη. Γιατί μπορεί να λένε ότι η φτώχεια θέλει καλοπέραση, μπορεί όμως να την έχει;

Κι αν επιμένεις ότι ο έρωτας μπορεί να είναι τόσο δυνατός ώστε να επιβιώσει μέσα από οποιαδήποτε κατάσταση, σου εύχομαι να τον βρεις. Είναι όμως;

Υ.Γ.: Δε χρησιμοποιώ την κρίση για να δικαιολογήσω το ευφήμερο sex. Τα στατιστικά εξάλλου μιλάνε από μόνα τους, τη στιγμή που ο μέσος Έλληνας που έκανε sex 2 φορές την εβδομάδα το 2008, έχει μειωθεί κατά 62%. Εντάξει τώρα;

Και πάλι βρήκα το λάθος άνθρωπο για να αγαπήσω...

Όταν ο Φοίβος έγραφε αυτό το άσμα, εκτός από τις τεράστιες πωλήσεις που είχε στο μυαλό του, κάποιο λάθος έρωτα θα σκεφτόταν, δε μπορει... Γιατί πες μου ότι δε σου έχει συμβεί κι εσένα να ερωτευτείς τον λάθος άνθρωπο; Τι μόνο σε μένα και στο Φοίβο συμβαίνει;


Λένε πως οι μεγαλύτεροι έρωτες σε αυτή τη ζωή είναι οι ανεκπλήρωτοι. Εγώ λέω ότι ο έρωτας είναι τυφλός και σε συνδυασμό με τον πληγωμένο εγωισμό και την άρνηση (για να μην πω απόρριψη) που εισπράτεις, μπορούν να σε κάνουν να κολλήσεις με το λάθος άτομο περισσότερο απ' ό,τι κολλάει η logo στιγμής τα δάχτυλά σου. Κι αρχίζεις να τρέχεις...


Η αλήθεια είναι πως με τα λάθος άτομα κολλάς από την πρώτη στιγμή. Κι ενώ ξέρεις πως δεν είναι ο ιδανικός/ιδανική για σένα, εσύ επιμένεις να ελπίζεις πως κάτι θα γίνει και θα αλλάξουν όλα. Και μπορεί να μην ήταν τίποτα περισσότερο από ένα φλερτ, μια εβδομάδα παθιασμένου sex ή και μια σχέση που δεν περπάτησε γιατί δεν είχατε τίποτα κοινό και δε συμβαδίζαν τα θέλω σας, εσύ επιμένεις να παραμένεις στο ίδιο σημείο και να σκέφτεσαι γιατί δεν είστε μαζί.


Άτιμο πράγμα η καρδιά. Σε κάνει να κολλάς και να επιμένεις. Κι ενώ γνωρίζεις από την αρχή ότι το πράγμα κάπου σκαλώνει και δεν πάει, εσύ ερωτεύεσαι και διαγράφεις τα πάντα. Τι κι αν η διαίσθησή σου φωνάζει ότι κάνεις λάθος... Τι κι αν η λογική σου δε συμφωνεί και οι φίλοι σου λένε την αλήθεια κατάμουτρα... Τι κι αν εσύ βλέπεις με τα μάτια σου πως ο άλλος είναι αλλού... Ό,τι και να γίνει, ό,τι και να σου πουν, αν η καρδιά σου διαλέξει, τότε είσαι καταδικασμένος να κολλήσεις. 


Ψέμματα δε θα σου πω. Φταίει και η ανασφάλεια. Μα γιατί δε με θέλει αφού μου είπε ότι του/της άρεσα; Ποιος ο λόγος να κοιμηθεί μαζί μου αν δε με ποθεί; Κάτι λάθος κάνω και δεν μπορώ να τον έχω. Κι εκεί που αποφασίζεις να το παίξεις ντίβα/σκληρός άντρας, να το κομπλιμέντο, να η γεμάτη υποννοούμενα ματιά και ξαναλυγίζεις. Και φτου κι από την αρχή. 


Κι από την άλλη τι νόημα έχει να αποκτήσεις κάτι που δεν έχει κανένα βαθμό δυσκολίας; Αφού τη θες την ίντριγκα και τη βρίσκεις να λειτουργείς βάσει σχεδίου, τι να πούμε; Θες να τον/την κάνεις να ενδώσει στη γοητεία σου no matter what. Κι όσο δεν το καταφέρνεις, τόσο παραμένεις κολλημένος/η. Αν όμως τα καταφέρεις κανείς δε μπορεί να εγγυηθεί ότι θα συνεχίσεις να τον/την θέλεις. Κλασική περίπτωση βλάβης. 


Όσο όμως κι αν αγαπώ τα κολλήματα -ένα μόνιμο κόλλημα είναι όλη μου η ζωή- πρέπει να παραδεχτώ ότι όλα έχουν ένα όριο. Ο χρόνος περνάει γρήγορα και λιγοστεύει όλο και περισσότερο αυτός που έχουμε για χάσιμο. Κι όσο παραμένεις κολλημένος/η, τόσο περνάνε οι ευκαιρίες μπροστά από τα μάτια σου κι εσύ ούτε που το καταλαβαίνεις και είναι πολύ πιθανό, με τον τρόπο αυτό, να αφήσεις τον έρωτα της ζωής σου να στον φάει κάποια/ος άλλη/ος. Και είμαι σίγουρη πως δεν το θέλεις αυτό... Το θέλεις;